sv

Delifişek

avatar

okumayameftun

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Şeker portakalında Zeze’nin çocukluğunu, Güneşi Uyandıralım’da delikanlılığını, Delifişekte ise daha çok olgunlaşmış halini 17 yaş ve sonrasını görüyoruz. Biliyorsunuz ki güneş uyan canım kitabında Zeze daha rahat bir yaşam sürmesi için başka bir aileye evlatlık olarak verilmişti. Şuanda lise çağında, yüzme yarışmasına hazırlanan, en çok coğrafyayı seven bir çocuk çıkıyor karşımıza. Ayrıca ikinci kitapta kızlarla yavaş yavaş konuşmaya başlayan Zeze, artık bu kitapta aşık olduğu kızın peşini bırakmaz ve sevdasını bize gösterir. Ablası zeze’nin yaptıklarını doğru bulmaz ve kuyusunu kazmak ister gibi ailesine şikayet eder. Onun bir sevgilisi olması ve sevdasını özgürce yaşayamaması bile aile içinde namussuzluk olarak göründüğü için bu ilişkinin son vermesini bile istemişlerdir. Kitap aslında çok fazla önemli bir olay içermiyor. Benim için bir geçiş kitabı denilebilir. Diğer kitaplara nazaran bir eksiklik hissettim bu kitapta. Belki de geçirmek istediği duyguları bana tam olarak geçiremedi. Yine Yaramazlığını asla bırakmayan Zeze burada da insanlara kafa tutmakta bir numaradır. Bu kitaptaki Doku, toplumsal değil ruhsaldır. Burada sevme özgürlüğü, seçme özgürlüğü, kabul etmeme özgürlüğü, başkalarının istediği değilde kendi istediğine göre geleceğini şekil verme Özgürlüğünü görmekteyiz. Anlatmak istediği konu bakımından sevdim ama dediğim gibi diğer kitaplara göre o duyguyu çok fazla hissedemedim.

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli