sv

İnsan Tırnak İçine Sığar mı?

avatar

zezevebulut

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Öykü türünde yazılmış olan bu kitap bizlere birçok konuda dem vurmuş. Misal insanın yazmanın öneminden başlayıp aşkın tanımı yapmış ve eski şeylerden bahsederek bitirmiş. Bende yazmanın hayatımda önemli bir yer edindiğini düşünüyorum. Ben küçükken anneme küstüğümde bile sırf konuşmamak için bir kağıda ne diyeceksem yazar ve görebileceği bir kenara bırakırdım. (Sanki böyle yapınca konuşmuş olmuyormuşum gibi.) Yazmak bence de ihtiyaçtır. Konuşarak anlatmak bana göre olmadı hiçbir zaman. İster istemez beceremedim zaten. Ama o zamandan belliydi, benimde yazma dürtümün olduğu ve bu konuda yeteneğimin olduğu. Kendimce bir şeyler yazmaya başladım çok sonra. Şu an bile yazıyorum. Birinci sınıfta öğretmenim masal yazdırmıştı hepimize misal, ben güzel bir fantastik masal yazmıştım. Deniz kızıydı adıda. O zamanlar öğretmenim yazdığım masalı beğenmemişti ama ben yinede yazmaktan kendimi alıkoyamamıştım. Çünkü biri için değil, ben en çok kendim için yazıyordum. Boş ver beğenilmesin, ben yazmayı seviyorum. Bunu bu kitabı okuduğumda bir kez daha anladım.

“Ey cemaat vallahi burnum sıkıştı, öyküsü beni çok güldürdü cidden.” 

Sizce yazmak bir hastalık mı yoksa ihtiyaç mı?

Alıntılar;

“Bazen bir kişinin kendisine benzin döküp yakması, bazen bir topluluğun ayaklanması kadar etkili bir eylemdir yazmak…”

“Düşünülen ama anlatılmayanlar, içerde kalan hayaller, yürekten bırakılan aşk izleri, sevgi, nefret ve söylenemeyen her güzel söz ölüme terk edilmiş insana benzer.”

“Sen ya öldüreceksin düşlerini, düşündüklerini ya da yazacak özgürleştireceksin sen de hapis yatan tüm cümleleri.”

10/8

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli