sv

Ölüme Fısıldayan Adam

avatar

zezevebulut

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Yanmış kibrit çöpleri adeti olduğu gibi mumların altına koyup üzerlerine erimiş mum döktü. Sanki yanan kibrit çöpleri bizdik, mum dipleri de mezarımız… Kibrit çöpü mezarlığı, bizim gibi kırık ve kaybedenler için ne güzel bir benzetmeydi… Yana yana yaşa, yanarak öl ve öldükten sonra da yanmaya devam et. Yanmak tüm varoluşunu tanımlıyormuş gibi… Geçmişindeki acıların küllerinden doğmuş, zeki bir dolandırıcı…

Yaşamadığı için ölmeyi bile beceremeyen, hayata küskün bir kız…

Sudan korkan balık.

Tanrı’nın birbirlerinde çare bulmaları için bir araya getirdiği iki kişi.

Peki ya bir gün ömrü olan bir kelebek yarına aşık olursa ne olacak?

Siyah bir boyaya daldırdı elini. Sonra elmacık kemiklerime sürdü. Gülünce siyahım, beyazıma karışsın diye…

.

Bir balon olmak istiyorum. İçimde hala nefesini varken kaçıp gidebilmek için. Bir balon olmak istiyorum… Kendimi gökyüzüne asmak ve yok olmak için.

Kitabın içindeki sözlere mi bayılsam yoksa yazarın kalemine mi ölsem bilemedim. Resmen kitapla aşk yaşadım diyebilirim. Bir kitap nasıl bu kadar güzel yazılabilirin tanımı oldu resmen. Özgür ve Yosun’un konuşmaları aksiyonlu hayatları ilgi çekiciydi fakat Yosun’un intihar etme düşüncesi beni hep sinirlendirmeye yetti. Onun haricinde kitap hep bir içtenlik samimiyet barındırıyordu bana göre. Dahası kitabın sonunda yer alan “SON… GALİBA YALAN SÖYLEDİM. DEVAM EDECEK.” Kısmına ayrıca bayıldım. Özgür’den alıntı yapan yazar heyecanın doruğa ulaşmasını istemiş ve orada bırakmış ikinci kitap henüz yok onu bekliyoruz yazarcım. “Kaldığımız yerden değil…

Yandığımız yerden defalarca tekrar tekrar yanabilmek için.”

10/10

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli