sv

SONGÜL 2

avatar

zezevebulut

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Merhabalar kitabın birincisini de okumuş biri olarak ilk başta yazarın cesaretine hayran kaldım. Bu kitabı insanların gözlerine soka soka yazmış olmasını ayakta alkışlıyorum. Çünkü insanoğlunun bunları görmezden gelmeye ve umursamamaya devam ettiği takdirde bu olayların son bulmayacağını hepimiz biliyoruz. Kitabın ikincisin de yazar Songül’ün hastahanede yaşadığı olayları ele almış. Birinci kitapta yaşadığı sıkıntılar ikinci kitapta bitiyor sanmayın. Bilakis kadın dünyaya geldiğine bin pişman oluyor. Düşene bir tekme de hastane çalışanları vuruyor. Songül’ün kızı annesini bulduğunda yardımına koşacak mı? Öğrenmek için sende kitabı alıp okumalısın.

Ya aklım almıyor benim. Siz nasıl bir yaratıksınız cidden bilmiyorum. Okuduğunuz zaman kitap canınızı ister istemez sıkacak ama iyikide okudum diyeceksiniz. Çünkü bir kez daha yaşananları unutmamaya ve unutturmamaya ihtiyacımız var. Kitabın sonunda ağzım açık kalmadı değil hani. Teşekkürler Arif Cansın.

Alıntı

“Sen; odamın camına konan kuş gibisin. Her an benimle, yanı başımda, ama alabildiğince hür, olabildiğince uzak. Herkesten çok bana aitsin, ama herkesten çok bana uzak…”

10/9

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli