sv

UTANÇ

avatar

zezevebulut

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

“Mezarlıklar en büyük kanıttır, bir zamanlar bir ailen olduğuna…”

Kitabın türü aşırı Dram içeriklidir. Bense dramdan nefret eden birisiyim. Kitabın konusundan bahsedecek olursak kısaca bir ailenin nasıl yok olduğuna ve geçmişiyle sıkıntılarının gelecekte de yakasını bırakmadığını gösteren bir kurgudur.

Açıkçası kitabı elime aldığımda böyle bir kurgu hiç beklemiyordum. Evet, hayattaki gerçekliği yansıtıyor olabilir fakat zaten dünyada yeterince çirkinlik ve kötülük mevcut, bari kitaplarda biraz iyi şeyler görelim düşüncesindeyim ben. Okurken resmen karalar bağladım. Başım bile ağrıdı yaşanan olaylardan dolayı. Yazarın kalemine diyecek tek kötü bir sözüm yok. Fevkaladenin fevkinde bir anlatım olmuş. Lakin dram hiç bana göre değil. Kötü şeyleri ister istemez kabullenemiyor bünyem. Kim olsa aynı şeyi düşünür bence. Hele kitap da bulunan Gizem karakteri beni deli etmeye yetti. Ne yaşamış olursa olsun, bir insan inancı gereği bu tarz davranmaz diye düşünüyorum.

“Kader de bir yere kadar işler aslında, final hep Azrail’in elindedir. İnsanoğlu en fazla finale kadar direnebilir. Her halükarda mağlubiyet bizimledir.”

“Bazı duyguların tercümesi yok… Bazı duyguların hisleri yok. Bakma adının duygu olduğuna! Hissettiklerini anlatmak imkânsızdır bazen, fazlasıyla…”

“Onların uzuvları eksik; sizin insanlığınız. Hangi durum daha korkunç, daha vahim? Onların kromozomları eksik, sizin vicdanınız. Hangi durum daha kötü, daha telafisiz?”

10/6

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli